ΒΥΖΙΑ, ΒΥΖΙΑ, ΒΥΖΙΑ…

Benozzo Gozzoli, «Παναγία γαλακτοτροφούσα», 1484

Benozzo Gozzoli, «Παναγία γαλακτοτροφούσα», 1484

Στις αρχές Δεκεμβρίου μια ακόμα «είδηση» μεταλλάχθηκε σε είδηση. Δεν ξέρω ποιος έκανε την αρχή, πάντως ο τίτλος ήταν λίγο πολύ κοινός: «Η Περιστέρα θήλασε στο Μέγαρο Μουσικής». Είχα την ελπίδα ότι η συζήτηση θα μονοπωλούσε τα κοινωνικά δίκτυα το πολύ για καμιά ώρα, αλλά έπεσα έξω. Σύντομα άρχισα να διαπιστώνω ότι η «είδηση» είχε ξεπηδήσει από τις οθόνες και είχε βρει τη θέση της στο θεματολόγιο κανονικών… φίλων. Στο σάιτ του Πρώτου Θέματος, η «είδηση» παρουσιάστηκε σχεδόν τηλεγραφικά. Λέξεις-κλειδιά: Μέγαρο Μουσικής/ σύζυγος Τσίπρα/ στήθος/ βυζαίνει/ φωτογραφίες. Σε άλλο σάιτ διαβάζω: «Live θηλασμό είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όσοι βρέθηκαν στο Μέγαρο Μουσικής», ενώ σε ένα τρίτο «[…] κάποιοι από τους θεατές φρόντισαν να βγάλουν και φωτογραφίες, οι οποίες έχουν αρχίσει να φτάνουν και σε δημοσιογραφικά γραφεία. Μέχρι τώρα κανείς δεν τις έχει δημοσιεύσει. Όπως και δεν θα έπρεπε, καθώς πρόκειται για μια πολύ ανθρώπινη, τρυφερή και απολύτως ιδιωτική στιγμή»…

Η φωτογραφία που συνόδευε τα άρθρα ήταν η γνωστή. Αυτή δηλαδή της συντρόφου του Αλέξη Τσίπρα Μπέτυς Μπαζιάνα από κάποια καλοκαιρινή έξοδό τους. Δεν υπάρχουν και πολλές. Για την ακρίβεια υπάρχει ακόμα μία. Δεν εμφανίζεται, δεν δίνει συνεντεύξεις, δεν πόζαρε με την κοιλιά τούρλα προεκλογικά στο πλευρό του. Και αν πράγματι κυκλοφορεί η φωτογραφία της εν ώρα θηλασμού στα δημοσιογραφικά γραφεία, στα δικά μας δεν έφτασε ποτέ.

Ο λόγος για τον οποίο αναδείχτηκε η «είδηση» σε είδηση –έστω και άνευ συνοδευτικής εικόνας– είναι μάλλον σαφής. Ο τελικός στόχος ήταν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας. Οι έστω και λιγοστές λέξεις μεν, κλειδιά δε, είχαν σκοπό να ερεθίσουν εκείνα τα κομμάτια του αποσυντεθειμένου εγκεφάλου αναγνωστών, όπως αυτών του Πρώτου Θέματος, που σχεδόν ανακλαστικά αντιδρούν. «Kαι η αφόδευση και το κατούρημα και φυσιολογικά είναι και ιερά είναι. Να τα κάνουμε δημοσια λοιπόν». Αυτό είναι ένα από τα σχεδόν… εξήντα σχόλια που συγκέντρωσε η διαδικτυακή ανάρτηση της πρώτης σε πωλήσεις εφημερίδας στη χώρα. Το σχόλιο ήρθε ως απάντηση σε υπερασπιστική γραμμή «φεμινίστριας», η οποία, όπως θα καταλάβατε, αντιπαρέβαλε το φυσιολογικό και ιερό του θηλασμού. Το τι θα πει «θηλαστική ιερότητα», δεν το γνωρίζω. Μπορώ να κάνω κάποιες υποθέσεις, αλλά νομίζω ότι το θέμα βρίσκεται αλλού. Ακόμη κι αν κανείς αγνοεί πλήρως το διάλογο περί δημόσιου θηλασμού, τα σχόλια και μόνο προσφέρουν υπερεντατικά. Πέραν του ανυπέρβλητου προαναφερθέντος, ακολουθούν τα «είναι προσωπική στιγμή», «ας πήγαινε στην τουαλέτα», «ας μην έπαιρνε μαζί της το μωρό», αλλά και τα πιο ψαγμένα όπως «δεν είμαι αντίθετη. Αν μια γυναίκα νιώθει άνετα και δεν επηρεάζεται ο θηλασμός…», «υπάρχουν ειδικές μπλούζες για να σε κρύβουν» κ.ο.κ.

Ο διάλογος ασφαλώς δεν ξεκίνησε από τη σύντροφο του Τσίπρα. Πριν ένα χρόνο, το facebook κατέβασε το προφίλ λακτιβίστριας (lactation + activism) όταν ανάρτησε φωτογραφίες της εν ώρα θηλασμού, κρίνοντας ότι παρενέβη τον όρο περί γύμνιας. Λίγους μήνες πριν, ένα δικαστής στο Μίσιγκαν είχε πετάξει εκτός της δικαστικής αίθουσας μια μητέρα επειδή θήλαζε. Όταν εκείνη του είπε ότι δεν παρανομεί, η απάντηση ήταν «Είναι δικό μου το δικαστήριο, δική μου η απόφαση, και εγώ το βρίσκω άσεμνο».

Το εάν πράγματι η Μπέτυ Μπαζιάνα θήλασε δημόσια, δεν το γνωρίζω. Ομολογώ ωστόσο ότι ελπίζω να το έκανε. Όχι γιατί ο θηλασμός είναι ανθρώπινο δικαίωμα, όπως θα πρόκρινε μια φιλελεύθερη φεμινίστρια. Ούτε γιατί ο θηλασμός είναι ιερός, κατά τη θρησκόληπτη σχολιάστρια του Θέματος, την οποία σκοπίμως χαρακτήρισα φεμινίστρια εντός εισαγωγικών. Γιατί ο φεμινισμός είναι ριζοσπαστική θέση. Μια φεμινίστρια δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως ιερή αγελάδα. Η διεκδίκηση του δημόσιου θηλασμού δεν μπορεί να είναι τίποτα διαφορετικό από τη διεκδίκηση των πολλαπλών ταυτοτήτων. Οι υπερασπιστές της ιερής, ιδιωτικής στιγμής και της δημόσιας πρόκλησης, συσκοτίζουν απλώς την κατά τα άλλα ξεκάθαρη θέση «έγινες μάνα, κάτσε σπίτι σου». Και η αλήθεια είναι πως όσες ελλείψεις κι αν πιθανώς εντοπίζει κανείς στον Τσίπρα, στον ΣΥΡΙΖΑ και στην Αριστερά, η μόνη που σίγουρα δεν ευσταθεί είναι η θέση από την οποία μιλά. Η χειραφέτηση ήταν και είναι υπόθεση της Αριστεράς.

-

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο UNFOLLOW 13 (Ιανουάριος 2013)

About these ads

3 σχόλια

  1. Ursula · ·

    Φοβερό, μπράβο και πάλι μπράβο. Για να δούμε πότε περισσότερες γυναίκες, γκέι και άλλα ποικίλα είδη θα αρχίσουν να γράφουν στο unfollow για την ώρα μετρήσαμε 5 κοπέλες και 25 άντρες, μάλλον 0 γκέι …και ίσως 0 άλλου είδους φύλο….

    1. Σας ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο. Μοιάζει ωστόσο, να σας έχει διαφύγει τίτλος σε προσωπική στήλη: «Αριστερός και πούστης» . Ως περιοδικό είμαστε ανοιχτοί σε συνεργασίες αλλά όχι ιδιαίτερα θερμοί με τις ποσοστώσεις.

  2. Ursula · ·

    διέφυγε εντελώς….
    στο προηγούμενο unfollow, απλά στο τέλος της ανάγνωσης αναγκάστηκα να ψάξω το ποσοστό, για να επιβεβαιώσω την αίσθηση μιας έλλειψης πλουραλισμού, αν όχι των φύλων, των οπτικών γωνιών.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 364 other followers

%d bloggers like this: