Θα μπορούσε να αντιμετωπίσει κανείς το πρόσφατο «επεισόδιο Δημουλά» ως ένα ακόμη στο σήριαλ της πόλωσης και του κανιβαλισμού των κοινωνικών δικτύων. Η ποιήτρια έκανε κάποιες ατυχείς δηλώσεις και για δύο μέρες βρέθηκε στο επίκεντρο ενός διαδικτυακού πανηγυριού, ενός απ’ τα πολλά που εκτονώνουν τους κοινωνικά δικτυωμένους σε μια συγκυρία όπου το καθετί γίνεται αφορμή για λυσσαλέες […]
Η πρώτη ιδέα, όταν κάναμε τις προκαταρκτικές συζητήσεις για το Urbanism for dummies στο Salon de Vortex, ήταν να μαζέψω κείμενα, εικόνες και κάθε λογής ντοκουμέντα από την ακατάσχετη παραγωγή λόγου και πολιτικής της τελευταίας τριετίας και να φτιάξω ένα αρχείο για το πολιτικό γκροτέσκο. Είναι νομίζω μια απόλυτα κρίσιμη πολιτική κατηγορία για την κατανόηση […]
Ο φόβος για ένα κόμμα σαν τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι τόσο η Αριστερά, έστω κι αν αυτή διεκδικεί να την εκθρονίσει. Όταν ένα κόμμα σαν τη Νέα Δημοκρατία προΐσταται μιας κυβέρνησης όπως αυτή που ασθμαίνοντας στηρίζουν το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, ο πραγματικός κίνδυνος, ο κίνδυνος που θα απειλούσε όχι μόνο να την εκθρονίσει […]
Ο λόγος που ξαναγυρνάω σ’ εκείνες τις φωτογραφίες, δεν είναι μόνο που ακόμα δεν λένε να κοπάσουν ούτε η οργή ούτε το σοκ. Ο λόγος είναι ότι, δύο μήνες μετά, είναι καιρός να ξανασκεφτούμε τι ήταν ακριβώς αυτό που μας έδειχναν οι φωτογραφίες των συλληφθέντων της Κοζάνης. Η πρώτη ανάγνωση βγήκε αντανακλαστικά: οι φωτογραφίες ανεδείκνυαν […]
Ο ρατσισμός δεν είναι στο DNA των Ελλήνων, δήλωνε ο πρωθυπουργός, στην εκδήλωση μνήμης για την 70ή επέτειο από την έναρξη του εκτοπισμού των Ελλήνων Εβραίων στη Θεσσαλονίκη, κι ενώ ο Ι. Κωτούλας εξακολουθούσε να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως σύμβουλος μεταναστευτικού και ιθαγένειας στο υπουργείο Εσωτερικών. Μάταια θα αναζητήσει κανείς κάποιο σχολιασμό της φαιδρής […]
«Χρυσαυγίτη, χρυσαυγίτη, η μαμά σου βλέπει τούρκικα στο σπίτι» λέει ένα σύνθημα. Και δεν λέει ψέματα. Δυστυχώς. Δυστυχώς όχι τόσο για τη μαμά του χρυσαυγίτη, η οποία άλλωστε έχει μεγαλύτερα δυστυχήματα στο σπίτι της, αλλά για όλες τις «μαμάδες». Δυστυχώς γιατί είναι κάκιστα. Κάκιστα είτε είναι τούρκικα, είτε βραζιλιάνικα, είτε μεξικάνικα. Δυστυχώς γιατί αυτά τα κάκιστα σήριαλ […]
Η σύγχρονη ελληνική πεζογραφία παρακολουθεί τις αλλαγές της ελληνικής κοινωνίας κατά την τελευταία 40ετία. Και αν η μονοφωνική ηθογραφία της γενιάς του ’90 κατακτά μια ετερονομική καταξίωση, στον αντίποδα, μια άλλη λογοτεχνία διερευνά νέες ταυτότητες και διατυπώνει το δικό της ποιητικό αίτημα. Tης Έφης Γιαννοπούλου και του Θεόφιλου Τραμπούλη Στα κείμενά μας έως τώρα κάναμε λόγο για μια […]
Βγαίνοντας την ημέρα της δίκης του Κασιδιάρη από τον Άρειο Πάγο στον καθαρό αέρα, παραδόθηκα αυθόρμητα στην απαισία, όπως θα έλεγε ο Εγγονόπουλος, τη δυσοίωνη σκέψη πως οι οπαδοί της Χρυσής Αυγής που τις τελευταίες ώρες παρατάσσονταν με έναν σχεδόν υπερβατικό τρόπο δύσμορφοι έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου, κοιτώντας απειλητικά και ειρωνικά όσους δεν […]
Να λοιπόν που φτάσαμε στα χρόνια που εφευρέθηκε η κατάργηση της Μεταπολίτευσης. Γιατί, όπως και να το δει κανείς, γι’ αυτό ακριβώς δεν είναι που επιχαίρει ο Νίκος Δένδιας στις γνωστές δηλώσεις του; Λέει ο υπουργός (Ιανουάριος 2013): «Ήρθε η ώρα η χώρα να κλείσει τους λογαριασμούς που μένουν ανοιχτοί από το 1974-1975 μέχρι σήμερα. […]
Οι φωτογραφίες των κακοποιημένων από την αστυνομία νεαρών ληστών στο Βελβεντό εντάσσονται σε μια μακρά, σχεδόν αρχαϊκή, παράδοση προσβολής και εικονογράφησης της προσβολής του νικημένου αντιπάλου. Τα πρησμένα πρόσωπα, οι εκχυμώσεις, τα κόκκινα από το αίμα μάτια φέρνουν στο μυαλό τα καρατομημένα κεφάλια των λήσταρχων μετά τη σύλληψή τους, του Γιαγκούλα για παράδειγμα, ο οποίος […]
Παγωνιά νεκροτομείου βασιλεύει στο σπίτι. Τα ξυλιασμένα δάχτυλα κοπανούν νευροσπαστικά το πληκτρολόγιο με αποτελέσματα κωμικά στην οθόνη. Το μοναδικό κομμάτι του σώματος που είναι θερμό, αν όχι και υπερθερμασμένο, είναι το μυαλό. Επιδίδεται ασταμάτητα σε επίπονες και παράτολμες ασκήσεις για να ζεσταθεί. Το πιο τρελό ίσως από τα ακροβατικά του είναι που μου βρίσκει ομοιότητες […]
Δεν είναι παράξενο που ο ΣΥΡΙΖΑ βάλλεται από τόσες πλευρές. Αποτελεί άλλωστε τη νέα δύναμη, που, κοντά στις άλλες της ιδιοτυπίες έχει και τούτη: δεν υποστηρίζεται –ακόμη- από ισχυρά ΜΜΕ, έστω και αν το τελευταίο διάστημα διαγκωνίζονται διάφορα νεόκοπα μέσα για την καλύτερη θέση στον αριστερό ήλιο. (Αλήθεια, υπάρχει προηγούμενο παράταξης με τέτοια εκλογική εκτίναξη […]
Ποιος είναι ο γραμματικός χρόνος της σημερινής οικονομικής και κοινωνικής κρίσης; Ποιος είναι ο γραμματικός χρόνος στον οποίον μιλούν οι πολιτικοί και οι πολιτικές; Ποιος και πώς μας μιλάει σήμερα για το μέλλον; Το ερώτημα φαίνεται ίσως περιττό (όλες οι πολιτικές για το μέλλον μιλάνε, στο όνομά του υπόσχονται, θα πείτε). Ή ίσως όχι της […]
Δημοκρατία. Όλοι την πιάνουν στο στόμα τους, την παραστρατημένη. «Μας» την αποκαλούν οι πιο γήινοι, η «δημοκρατία μας», σαν να της περνούν γλυκερά ένα χέρι στη μέση, αφήνοντάς το να κατέβει και λιγάκι, οι άλλοι σκέτο «Δημοκρατία» αλλά με το «Δ» λίγο χτυπητό, προφορικό κεφαλαίο, σαν να τη στήνουν απέναντί τους να τους ποζάρει. Τη […]
Ένας άνθρωπος σε ένα δρόμο τον οποίον έχω περπατήσει πολλές φορές ξημερώματα, δολοφονήθηκε ξημερώματα από δύο κατακάθια του πολιτικού ποινικού δικαίου. Τα Πετράλωνα δεν είναι μια γκρίζα ευάλωτη ζώνη, όπως ο Άγιος Παντελεήμονας, όπου συνωστίζονται τάχα λούμπεν περίοικοι σαν να είναι τα αποκαΐδια κάποιας παλαιάς αστικής τάξης και μετανάστες που γίνονται εύκολα στόχοι της υποτιθέμενης […]
«Δεν έχετε καταλάβει ότι, όπου κι αν πάτε, εξοργίζετε τον κόσμο; Επιτέλους!» είπε ο Αναστάσιος Νεράντζης, προεδρεύων της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, απευθυνόμενος στη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η κόντρα μεταξύ των δύο εκείνες τις ημέρες μονοπώλησε την ειδησεογραφία. Για την ακρίβεια αξιολογήθηκε ως μάλλον σημαντικότερη από τις εργασίες της Επιτροπής. Για […]
Εικαστικοί και λογοτέχνες, ενώ για δεκαετίες συμπορεύτηκαν με κοινά προτάγματα και αισθητικές αναζητήσεις, απομακρύνθηκαν την τελευταία 40ετία και το ένα πεδίο μοιάζει να αγνοεί το άλλο. Δύο διαφορετικοί τρόποι ανταπόκρισης στις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της περιόδου του ελληνικού εκσυγχρονισμού. Του Θεόφιλου Τραμπούλη και της Έφης Γιαννοπούλου Στα δύο πρώτα κείμενα της σειράς αυτής (τχ. […]
Ίσως κάποιοι να μην το πήραν χαμπάρι. Όμως ο Γιώργος Νταλάρας τους δυο τελευταίους μήνες έβγαλε καινούργιο δίσκο. Αλήθεια. Ο τίτλος του, μάλιστα, έχει και εσάνς αντιμνημονιακή: Τι θα πει έτσι είναι. Χωρίς σημείο στίξης. Με ερωτηματικό, θα μπορούσε να ζητάει το λόγο, διεκδικητικά. Με τελεία, να εξηγεί διδακτικά. Χωρίς τίποτα και άρα ανάμεσα στα […]
«Εμείς όμως οι Έλληνες ξέρουμε καλά πως μόνο όταν είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα» δήλωνε στα τέλη Νοεμβρίου ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στο διαφημιστικό σποτ με το οποίο γιόρτασε την απόφαση του Eurogroup για την εκταμίευση της δόσης. Ένα σποτ που κυκλοφόρησε λίγες ώρες μόλις μετά το τέλος της συνόδου, με τίτλο «Η Ελλάδα […]
Καλά τι είπε;» «Βάλτο να το ξανακούσω». «Είδα τόσες φορές το βίντεο και, να σου πω, δεν βγάζω άκρη. Δεν φταίει η προφορά. Φταίει το παραληρηματικό του λόγου». Τόσο καιρό μετά, αυτό που μου έχει μείνει από την ομιλία του Ιωάννη Μιχελογιαννάκη στη Βουλή για τον προϋπολογισμό, δεν είναι τόσο τι είπε (για το οποίο, […]
Το παρελθόν, ιδωμένο από την οπτική γωνία του εκάστοτε παρόντος, έχει για τον καθένα μας μια μυστική, δική του στίξη. Ένας μεγάλος έρωτας, μια φιλία ζωής, ολόκληρη η διαδρομή του βίου, έχουν σημεία όπου στέκεται η ανάγνωση, παίρνει ανάσα ή προετοιμάζει τα επόμενα. Ίσως ισχύει και για την αφήγηση μιας εποχής. Συχνά θυμάμαι εκείνη την […]
Στις αρχές Δεκεμβρίου μια ακόμα «είδηση» μεταλλάχθηκε σε είδηση. Δεν ξέρω ποιος έκανε την αρχή, πάντως ο τίτλος ήταν λίγο πολύ κοινός: «Η Περιστέρα θήλασε στο Μέγαρο Μουσικής». Είχα την ελπίδα ότι η συζήτηση θα μονοπωλούσε τα κοινωνικά δίκτυα το πολύ για καμιά ώρα, αλλά έπεσα έξω. Σύντομα άρχισα να διαπιστώνω ότι η «είδηση» είχε […]
Σε διαφημιστικό σποτ της εκδήλωσης του UNFOLLOW και των «Ενθεμάτων» της Αυγής για την άνοδο της Χρυσής Αυγής, άκουσα μια κυρία να λέει ότι «αυτοί βοηθάνε τον κοσμάκη». Δεν ξέρω γιατί αυτό της έκανε εντύπωση της κυρίας ώστε να το αναφέρει. Είναι κάτι που πάντοτε συνέβαινε σε περιόδους κρίσεων. Πάντοτε βρίσκονταν πονόψυχες οργανώσεις πρόθυμες να συντρέξουν […]
Ο «νεοφιλελευθερισμός» είναι περίεργος όρος. Αποδίδεται, δεν υιοθετείται. Κανένας δεν λέει «είμαι νεοφιλελεύθερος». Κι αν σε κάποιον πούμε ότι αυτά που λέει ή κάνει είναι «νεοφιλελεύθερα», δεν υπάρχει αμφιβολία πως το εννοούμε μειωτικά. Όσοι κατηγορούνται ότι είναι νεοφιλελεύθεροι –κι έχω γίνει πλειστάκις μάρτυρας τέτοιων αντιδικιών– συχνότατα διατείνονται ότι τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει καν και πως […]
Στη δεκαετία του 1990 αλλά και του 2000 νέα λογοτεχνικά περιοδικά αναδεικνύουν και καθιερώνουν μια γενιά πεζογράφων δίνοντας έμφαση σε κριτήρια όπως η νεότητα, η εμπορική επιτυχία και η αδιαμεσολάβητη αφήγηση της σύγχρονης πραγματικότητας. Οι εκπρόσωποί της κυριαρχούν στον δημόσιο λόγο μέχρι σήμερα υπό την ιδιότητα του συγγραφέα. Της Έφης Γιαννοπούλου και του Θεόφιλου Τραμπούλη Το Μάιο του […]
Augustine Zenakos
Dimitris Papanikolaou
Effi Yannopoulou
Kosmas Komistis
Mariniki Alevizopoulou
Theophilos Tramboulis
Leonidas Zenakos
